HEAVENMAYNOTLETMEDIE

วันศุกร์

ผมนั่งต่อราคาบัตรงานคอนเสริต 100 rock festival 2006 กับมาร์คอยู่

มาร์คมีบัตรราคา1000 แต่ซื้อมา 700 อยู่ 1ใบ

ขายต่อผม 500 เพราะคิดว่างานสอนพิเศษสำคัญกว่าร็อค

ผมต่อราคาว่า 400

มาร์คบอกวว่า งั้นผมขายพี่โน้ตก็ได้

พอดีผมโทรหาเพื่อนภาคนิติวิทยาศาสตร์ ไอ้โน้ตอยู่พอดีเลยถามว่าเอาไหม

ไอ้โน้ตบอกไม่เอา

ก็เลยยังต่อราคาอยู่ 400 500 400 500 400 500 400

สักพัก มาร์คไปโทรศัพท์

แล้วกลับมาบอกว่า

100 เดียว

ผมก็รับมา แล้วบอกว่า 400 คือราคาที่รับได้ ตกลงตามนี้

คืนเงินกูมาด้วย 600 (มันติดเงินผมอยู่1000บาท)

แต่มันยังไม่มีตอนนี้ มันมีเมื่อไหร่ มันคงจะใช้คืนผม

พูดถึงเรื่อง "ผม" ชูศักดิ์ก็มา

โอ้ว วันนี้ตำนานที่ยังมีชีวิตมามหาลัยด้วย

ก็เลยชวนตำนานไปกินเหล้า ตอนแรกชวนไปแทงสนุกเกอร์ด้วย แต่บังเอิญรุ่นน้องมันเตะบอลก็เลยอดไป

นัดแนะกันดิบดีว่า คืนนี้ไปเมากัน

บีบีว่าเงินหมด ยังบอกว่าไป ชูศักดิ์ผู้นีสำคัญขนาดไหน คิดดูละกัน

บังเอิญ ตอนเย็นผมมีนัดออกไปกินข้าวกับพวกฉลามแถวพระอาทิตย์ ก็เลยคิดว่ากินเหล้าแถวข้าวสารเลยก้แล้วกัน เดี๋ยวชูศักดิ์กับบีบีเล่นบาสเกตบอลเสร็จก็คงรีบตามมา

ตกดึกเวลาเหล้าก็มาเยือน

บีบีมาแล้วบอกว่า ชูศักดิ์ เมียไม่ให้มา

....................เหนียก

แย่เลย

ผมเบื่อมากที่จะต้องมาจองร้านแต่หัววัน ต้องออกตังเปิดเหล้าก่อน

แล้วก็ไปวิ่งตามเก็บตังคนนู้นคนนี้วันหลัง เหนียกมากๆ เพราะอาจจะได้ตังคืนมาไม่ครบ

เอาหละ วันไหนไม่กะเมาแหลกจริงๆ จะไม่ไปเปิดเหล้ารอใครละ

พรุ่งนี้ต้องไปคอนเสรฺตด้วยนะเนี่ย

เออ นี่ยังเล่าไม่ถึงไหนเลย

....................................................

100 ROCK FESTIVAL 2006

เทศกาลร็อคระดับโรค ...........ระดับโลก

เที่ยงวันยันเที่ยงคืน เสาอาทิตย์ 2วัน

จัดที่ริมทะเลสาปเมืองทองธานี

บัตรราคา 1000 2000 3000 บาท

เอาหละ อินโทรกันเรียบร้อย

ผมตื่นมาตอนเช้า........ สายแล้วหละไม่เช้า

ก็รีบไปอาบน้ำสระผม แล้วก็คุยกับ บลอกเพื่อนบ้านว่า ตกลงไปไหม

บลอกเพื่อนบ้านบอกว่าไม่ไป อาห์ เราก็คงต้องไปคนเดียว

อย่างไรก็ตามแต่ ไปก็เดียวมันก็อินดี้ดี แล้วผมก็อยากทำด้วย

บลอกเพื่อนบ้านบอกว่า ไม่ต้องรีบไปหรอ ร้อนเปล่าๆ

ประจวบกับที่ผมเคยได้ยินใครสักคนบอกมา (มาร์คมั้ง) บอกว่าวงแรกขึ้น 4 โมง

อืม นั่งดูหนังก่อนไปก็แล้วกัน

นั่งดู serenity จบ ก็รู้สึกว่างั้นๆ เหมาะสำหรับดูฆ่าเวลาจริงๆ

แล้วก็ออกจากบ้านไป โดยไม่เอาอะไรไปเลย ทั้งเนื้อทั้งตัวมี

แหวน 1 วง

แว่น(สาย)ตา

เสื้อยืดสีดำพอดีตัว ใส่แล้วดูเท่

กางเกงยีนสีสวยๆ

กางเกงในสีดำ

ถุงเท้าสีเทา

รองเท้าผ้าใบหุ่มข้อสีดำ

กระเป๋าตัง

โทรศัพท์มือถือ

นาฬิกา

และกุญแจบ้าน (ตอนแรกจะไม่เอาไปแล้ว บังเอิญแม่ออกไปข้างนอก ต้องเอาไป)

ออกไปนอกบ้านก็พบว่า ท้องฟ้ามันหม่นหมองยิ่งนัก

แววว่าฝนจะตก แล้วผมจะเหนียก

กลับไปเอาเป้แล้วใส่เสื้อกันฝนดีไหม

ไม่เอา ไม่อินดี้ ไปงานร็อคทั้งที ต้องอินดี้ เปียกก็เปียกดิ ไม่ถึงตายหรอก อย่างมากก็นอนโรงพยาบาล เคลมประกันได้อยู่แล้ว สบายๆ

ก็เลยออกเดินทาง กระโดดขึ้นรถเมล์ที่กำลังออกตัว เจ็บเหมือนกัน แต่ก็ขึ้นมาได้

แล้วห่าฝนก็เทลงมาในบัดดล

โอว นี่มันตกตั้งแต่ตอนนี้เลยรึ โอว งั้นก็ดีสิ กว่าจะวงดนตรีจะเล่น ฝนคงหยุดตกก่อนพอดี

พอถึงสถานีรถไฟฟ้า ผมก็กระโดลงรถ

แล้วห่าฝนก็หยุดตกหนัก กลายเป็นฝนเปาะแปะ ป๊อกแป๊ก ในบัดดล

อืม ข้าคงเป็นผู้มีบุญมาเกิด ระเบิดเถิดเทิงเป็นแน่แท้ (มีหัวสมองก็คิดกันไปเรื่อยเปื่อย)

ว่าแล้วข้าก็กระโดดขึ้นรถไฟฟ้าไปอนุเสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ข้าก็เลยได้เจอกับเพื่อนต้น เพื่อนโน้ต และ เพื่อนหยก

เพื่อนโน้ตบอกว่าจะไป100ร็อคเช่นกัน เพราะเมื่อคืน เพื่อโน้ตก็ไปกินเหล้ากับเพื่อนโรงเรียนเก่ามา แล้วไปเต้นกับโคโยตี้ เลยได้บัตร 2000 มาฟรีๆ

...........อิจฉาจัง

ส่วนเพื่อนต้นกับเพื่อนหยกไม่ไป แต่ทั้งหมดจะไปสยามกัน

แล้วทุกคนก็มาส่งผมที่อนุเสาวรีย์ชัย (คนมีบุญย่อมมีสหายมารับ ว่าเข้านั่น)

อันที่จริง ชัตเทิ้ลบัสจากรถไฟฟ้าก็มีไปส่งฟรี

แต่บลอกเพื่อนบ้าน(เรียกว่าnattyก็แล้วกัน)กล่าวไว้ว่ มันคงจะมาช้า อาจจะรอเหนียก

ไปขึ้นรถตู้ที่อนุเสาวรีย์ดีกว่า ขึ้นทางด่วน ปรู๊ดเดียวถึง

อืม มันก็จริงอย่างที่nattyบอก

ผมไปถึงเมืองทองอย่างรวดเร็ว

รถตู้ไปจอดให้ลงหน้าอิมแพค

แล้วคนขับก็บอกว่า เดี๋ยวมีรถมารับไปงานคอนเสริต

แล้วรถก็มา ก็มีคนถามว่า ไปงานคอนเสริตใช่ไหม

รถบอกว่า ไม่มีรถรับส่งดอก

...............เหนียก

มอเตอร์ไวค์รับจ้างบอกว่า เดินไปก็2กิโลเชียวนา

อืม ขี้ๆ ข้าเดินบนภูกระดึงตั้งกี่กิโล สบายอยู่แล้ว

แล้วข้าก็หยิบบัตรขึ้นมาดู หลังบัตรมีแผนที่อยู่ ก็เลยเดินตามแผนที่หลังบัตรไปเรื่อยๆ

จนถึงริมทะเลสาป

แล้วก็มีรถตู้จากอนุเสาวรีย์วิ่งผ่านแถวนั้นด้วย

แล้วทำไมคนเรามันไปจอดอิมแพควะ.................เหนียก

ว่าแล้วก็เข้าไปเลย

มีของที่ระลึกขาย พาสพอทงาน100ร็อคแบบมีสายคล้องคอ ราคา 200 บาท

ผมไปดูคนที่ซื้อมาแกะมันออกมาดู มันเป็นโปสเตอร์ที่มีรายละเอียดเกี่ยวกับวงที่เล่นทั้งหมด เล็กๆน้อยนั่นเอง

ผมว่ามันกระจอกงอกง่อยมาก เพราะมันเป็นแผ่นใหญ่ๆแต่ถูกพับ (ถ้าทำเป็นเล่มจะดูสมราคามากขึ้น)

แล้วก็มีตุ๊กตาที่ทำมาเพื่องานนี้โดยเฉพาะ ขนาดยาวประมาณ1ฝ่ามือผม ดูยวนดี

ราคา300บาท

อืม นึกว่า 100 เดียว แพงโคตร เลยไม่ซื้อ

โอว นี่เป็นประสบการณ์มางานคอนเสริตครั้งแรกของชีวิตเลยนะเนี่ย

แถมมาคนเดียวอีกตะหาก รู้สึกยีอย่างไรบอกไม่ถูก

เมื่อเข้ามาในบริเวณงาน ก็จะแบ่งเป็น2โซน

1. โซนรอบนอก

2. โซนคอนเสริต

โซนรอบนอกก็จะมีอาหารขาย แพทย์สนาม และบูทต่างๆ รวมไปถึงห้องน้ำ

บูทต่างๆก็มีของขาย มีบูทเล็กๆให้วงร็อคโนเนมมาเล่นกัน ก็ไปยืนดู

อืม ไม่ใช่แนวเราเลย

ยืนหลอนอยู่สักพักฝนก็เริ่มตกลงมาอีกครั้ง

อุตส่าคิดว่า ฟ้ามันคงจะมีเมฆบังแดดไปเรื่อยๆจนเย็นซะอีก

ก้เลยต้องรีบวิ่งไปหลบฝน

ผมเห็นคนขายดันกิ้นโดนัทถือร่มคันใหญ่ ผมเลยวิ่งไปซื้อดันกิ้นกินซะ

แล้วก็ยืนใต้ร่มให้คนขายถือให้ ดูคุณชายสุดๆ เพราะแถวนั้นคนอื่นไปหลบที่อื่นหมด (คนมีบุญย่อมมีคนกางร่มให้)

ผมรู้สึกว่ายืนต่อไปคงจะเหนียก ก็เลยรีบวิ่งไปนั่งรวมกับชาวบ้านเขา

นั่งกินโดนัทอย่างสบายใจ

ดื่มน้ำให้ชุ่มปอด

แล้วความเงียบงันก็มาเยือน

มีแต่เสียงม้วนถุงกระดาษดังมาจากมือผม

ผมลุกขึ้น เดินออกไปจากที่ร่มอย่างช้าๆ เอาขยะไปทิ้งลงถังด้านหน้า

แล้วฝนที่ตกหนักก็ปรอยลงอย่างช้าๆในบัดดล

แล้วเสียงดนตรีก็ดังขึ้นมาจากโซนคอนเสริต

อืมเสียงเหมือนฟลัวนะ

เฮ้ย วงขึ้นนแล้วเรอะ

3 โมงเอง

ผมรีบวิ่งแจ้นไปเข้าโซนคอนเสริตทันที

โวฯคอนเสริตแบ่งออกเป็3ส่วนตามราคา

แต่โซน2000 จะมีเครื่องไฟขั้นกลาง

ฉะนั้น คนที่อยู๋โซน1000 จะมีเครื่องไฟบังเวบทีอยู่ตรงกลาง จะมองเห็เวทีได้ก็ต้องยืนอยู่แถบซ้าย หรือ ขวาเท่านั้น

แต่ละโซนถูกกั้นด้วยลูกกรงเป็นตารางสี่เหลี่ยมเล็กๆ แถบลูกกรงสูงถึงอกผม

ผมคิดว่าผมเลือกที่ที่ดีที่สุดคือฝั่งซ้ายที่มองเห็นเวทีได้เต็มเวที แล้วผมก็ยืนเท้าลูกกรงดู

ฟลัวเป็นวงเปิดวงแรก ฝนยังไม่หยุดตกดี แต่คนก็เข้ามากันบ้างแล้ว

คนไม่ค่อยจะโดดกันเท่าไหร่เลย

ผมรู้สึกโง่เง่ามาก ที่ไม่ซื้อบัตร3000

ถ้าผมซื้อบัตร3000 ผมจะได้ลด 40เปอร์เซนต์ด้วยสิทธิสมาชิกยูบีซี เหลือ 1800

ทำไมต้อง3000เหรอครับ

เค้าโดดกันตั้งแต่หัววันนั่นเอง มันส์มากๆ

แล้วสามารถถ่ายรูปนักร้องได้อย่างใกล้ชิด

แต่ข้อเสียคือ หูจะแตก

แต่เอาเถอะ โดดคนเดียวมันดูบ้าบอมากๆ

ไม่ค่อยดี ถึงแม้จะมีคนทำอยู่บ้างก้เถอะ

ยืนเฉยๆก็มันส์แล้ว

ฟลัวก็เล่นเพลงที่อยากฟัง

ปล่อยไปตามหัวใจ

เปลี่ยน

น่าเสียดาย ไม่เล่นคนที่รออยู่

ฟบลัวเล่นประมาร 40 นาทีก็ลงแล้ว

แล้วมดงานเพื่อนการจัดเวทีก็ขึ้นมาเป็นโขยง โอว ผมเพิ่งเคยเห็นอะไรแบบนี้ เสียดายที่ไม่ได้ถ่ายวีดีโอมา

แล้วเพลงโคตรชิวกดังขึ้นเพื่อรอวงต่อไป เพลงที่เปิด เป็นเพลงของนอร่า โจน

ผมนั่งลงหันหลังให้เวที และพิงลูกกรง มองคนอื่นๆ โอ้ว มีฝรั่งมายืนเล่นยโยคะกันในนี้ด้วย

อินดี้จริงๆ หรือว่า ยีสต์ดีนะ

นั่งพักไปเรื่อยๆ

อีโบล่าก็ขึ้น

ไอ้นี่ก็มัส์ ถึงแม้วาผมจะไม่คอยได้ฟังเพลงของวงนี้ซักเท่าไหร่

แต่ก็มีเพลงที่ชอบอยู่เพลงหนึ่ง

รู้สึกว่าจะเป็นเพลงตอนอยู่ใต้ดิน

ผมเคยฟังครั้งแรกตอนไอทีวีเอามาออก (ตอนนั้นยังอยู่ใต้ดิน)

แล้วก็เล่นเพลง "เหตุเพราะ"

ซึ่งตอนแรกที่ผมฟัง(ยังไม่ได้ดู)ผมนึกว่าเพลงต่างชาติ เพราะแหกปากวะฟังไม่รู้เรื่องเลย เหมือนกับพวกวงฮาร์ดคอร์ระดับแนวหน้าในสมัยนั้น ผมก็เลยมานั่งดู ออ วงไทย ชื่ออีโบล่า อืม เจ๋งดี

แต่พอขึ้นมาบนดิน ไม่มันส์เลย สงสัยต้องเอาใจตลาด

เอาเถอะ วันนี้ยังอุตส่าห์เล่นเพลงที่ชอบให้ฟัง ก็บุญโขแล้ว (วงดนตรียอมเล่นเพลงเอาใจคนมีบุญ)

เอ้อ พอหลังๆ นักร้องนำก็โดดลงมาบนคนดูด้วย เค้าเรียกอะไรเซิฟนะ จำไม่ได้ โชคดีที่โซน3000 คนเยอะแล้ว แถมดูสนุกสนาน รับมุขตลอด ไม่เหมือนข้างหลัง ดูกันเงียบ

เล่น40นาทีก็ลงเช่นกัน เวลาพักก็มาเยือนอีกครั้ง

แล้วโมเดินด๊อกก็ขึ้น

โอว วงนี้ก็ดี ตำนานอยู่แล้ว แต่ผมฟังเพลงของวงนี้ไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่

เปิดด้วยเพลง"ติ๋ม" กระการร้องแบบใหม่(ที่ผมไม่เคยฟัง)

"อยากบอกเธอ แหว่แฮ้ว แวแห่ว เธอเท่านั้น" ยีสต์จริง ไม่เคยเจอหนะ สงสัยว่า คอนเสริตของโมเดินด๊อกเอง คงจะยีสต์สุดๆไปเลย

การเล่นของโมเดินด๊อกในวันนี้ สรุปสั้นๆเลยว่า "ยีสต์"

พี่ป๊อดนี่ ยีสต์จริง

แล้วโมเดินด๊อกก็ลง

เราก็นั่ง

แล้วเพลงหลอนๆก็เปิดเพื่อคั่นเวลา

เป็นเพลงชิวๆ

หอนๆ

หลอนๆ

ฟังแล้วลอยๆ

โอว เจ๋งจริงๆ เพลงแบบนี้แหละที่ชีวิตฉันในช่วงนี้ใฝ่ฝันถึง

แล้วจะรู้ได้ไงว่าเพลงอะไรของใคร

แล้วจะรู้ได้ไงว่าไปหาเพลงอย่างงี้ฟังที่ไหน

ผมคิดออกอยู่2ทาง

1. ถามnatty

2. ไปห้างเพลย์กราวที่ทองหล่อ จะมีเพลงในไอพอดให้ฟังฟรี พร้อมชื่อศิลปินและชื่อเพลง ซึ่งมีเพลงหลอนๆเยอะมากๆ

แล้วผมก็จะทำทั้ง2ทางนั่นแหละ

และระหว่างนั่งรอ ผมก็มองไปทั่วๆ ก้มีสาวๆสวยๆมากมาย

หลายๆท่านมีเจ้าของจูงมาด้วย

และหลายๆท่านก็เป้นก็เป็นเจ้าของชายหนุ่มเดินจูงชางหนุ่มมาด้วย

เวลาผมมองคนน่ารัก ผมก็มักนึกในใจว่า โอวน่าจีบจริงๆ

แต่เวลาผมมองเวลาเค้าอยู่กับคู่

ผมก็นึกไปถึงว่า วันนึงคนน่ารักเหล่านี้จะเรื่องมาก จะสร้างปัญหา และไม่เข้าใจเราได้ซักขนาดไหนกันนะ

นึกถึงเรื่องความรัก ก็เริ่มปวดหัวแล้ว

สิ่งที่คนเราต้องการคืออะไร

สิ่งที่อยุ่ภายนอก หรือ ภายใน

(ผมคิดว่าคนส่วนใหญ่ก็คงต้องการภายนอก ผมเองก็ยังคงต้องการภายนอกอยู่ อย่างน้อยก็50เปอร์เซนต์ของทั้งหมด)

6 โมงหน่อยๆ ฟ้าเริ่มมืด

จอโปรเจคเตอรืจอใหญ่ก็เริ่มฉาย แลเห็นภาพนักดนตรีได้ดีขึ้น เหมือนดูดีวีดีคอนเสริตอยู่บ้าน

ดิ๊วส์(DEUS) เริ่มเล่น

ผมไม่รู้จักหรอกวงนี้ แล้วก้ไม่แนวผมเลย แม้ว่าจะมีสมาชิกในวงสีไวโอลินก็เถอะ

ผมคิดว่า ถ้าเอา PLACEBO มาลงแทนคงจะมันส์อยู่ (ผมชอบหนะ) เสียดายอยู่วันที่2

ดิ๊วส์เล่นอยู่เกือบชั่วโมงก็ลง

แล้วช่วงเวลาพักก็มาเยือน ผมก็เลยสังเกตข้างๆว่า มีฝรั่งมาอยู่ด้วยกลุ่มใหญ่

และเพิ่งสังเกตว่า มันเอาเบียร์มาด้วย เอามาจากไหน

อยากกินมั่งจัง แล้วมันเอาเข้ามาได้ไง

อ๋อ มันใส่กระเป๋าถือผู้หญิง กับกระเป๋ากางเกงมา

อืม ดูสนุกสนานดี ฝรั่งพวกนี้ยังบอกด้วยว่า ระดับความปลอดภัยค่อนข้างต่ำ

ตรวจห่วยมาก ปล่อยให้เอาเบียร์เข้ามาได้

ผมก็ได้แต่กลืนน้ำลายต่อไป

แม้ว่าเบียร์ลีโอนั้น จะมีกลิ่นข้าวคล้ายชาเขียวรสข้าวญี่ปุ่น

ก็มันก้ดีกว่าไม่มีกิน......อยากกินด้วยจาง

แล้ว เอียน บราว ก็ขึ้น

นี่ผมก็ไม่รู้จัก แต่เพลงเค้าแนวดี ตัวเอียน บราวเองก็กวนตีน และเอนเตอเทนคนดูได้ดี ก็เลยสนุก

ระหว่างเอียน บราว เล่น ก็มีฝรั่งคนหนึ่งปินข้ามลูกกรงไป แล้ววิ่งเข้าไปในฝูงชนด้านหน้าในแถว 2000 (คนไม่เต็ม)

ยามก็วิ่งไล่จับ แล้วก็ลากกลับมาได้ เก่งจริงๆ

พวกฝรั่งมันเริ่มเมาแล้ว.............

แล้วช่วงเวลาพักก็มาเยือนอีกครั้ง

ไอ้ฝรั่งกลุ่มข้างๆเอา 100 ไพเพ่อมา1ขวด

เฮ้ย เอามาจากไหนวะ แล้วเอาเข้ามาได้ไงวะ

มันยกซดกัน

มันโง่หรือมันจงใจจะเมาเละกันแน่นะ

เพราะการกินเบียร์ + เหล้า หรือการดื่มเหล้าคนละอย่างชนกัน ความเมามันจะ+เป็นเท่า ไม่ใช่ เปอร์เซนต์

เอาเถอะ ฟรานซเฟอดินาน ขึ้นแล้ว

วงนี้รู้จักดี ฟังซิงเกิลในทีวีมาหลายตัวอยู่ แล้วเพลงเค้าก็มันส์ด้วย

เอาเป็นว่า ฟรานซเล่นมันส์มากๆ

โดยเฉพาะซิงเกิ้ลชื่อดัง "TAKE ME OUT"

พวกเราพากันเขย่าลูกกรงตามจังหวะ จนยามต้องมาเตือน จึงลามือกันไป

และช่วงพักก็มาเยือนอีกครั้ง

ผมเจอเพื่อนที่มีคนบอกว่าวันนี้จะมา เดินอยู่ฝั่ง2000 จึงตะโกนเรียก

บอกว่า ให้เอาน้ำมาให้กินหน่อย

อยู่ข้างในตั้งแต่3โมงยัน4ทุ่มกว่าแล้ว ยังไม่ได้กินน้ำซักหยด

เพื่อนใจดีก็ไปเอาเหล้าผสม100ไพเพ่อที่เค้าน่าจะแจกข้างนอกมาให้ โอว ขอบคุณมากๆเลย

แล้วมีฝรั่งอ้วนที่ไหนก็ไม่รู้มาเมาเผละใกล้ๆ(ผู้หญิง) ซึ่งแกะกะมากๆ ทำให้ฝรั่งน่ารักๆ หุ่นอวบหน่อยๆที่จะมายืนกับผมด้วย เซง แล้วก็เดินจากไป

โอ้วโนว โอเอซิสขึ้นแล้ว ยายอ้วนนี่ก็ยังไม่ไป ทำไงดี

ก็เลยเรียกยามมาดู

ยามก็ช่วยปลุกยานยอ้วน แล้วซักพักแกก็เดินจากไป

ส่วนไอ้ฝรั่งกลุ่มข้างๆก้เมาเละ เต้นไม่ออก ดูหน้าก็รู้แล้วว่าจะหลับ

น่าสงสารจริงๆ

โอเอวิสเล่นเพลงที่ผมไม่รู้จักซะครึ่งนึง

บางเพลงที่ผมรู้จัก ฝรั่งมันยังไม่รู้จักเล้ย ยืนกันเงียบ

โอเอซิสงอน เล่นได้ราวชั่วโมง ก็ลง

คนดูโห่ และเรียกร้องให้พวกเขากลับมา

"WE WANT MORE" พวกเราตะโกนพรอมๆกันเป็นจังหวะ

แล้วพวกเขาก็กลับมา เรียกเสียงเฮอีกครั้ง

โอเอซิสเล่นเพลงที่ผมอยากฟังมากๆ จนถึงขนาดที่ผมมางานนี้เพื่อเสี่ยงดวงกับเพลงนี้

"CHAMPAIGN SUPERNOVA"

เรียกเสียงเฮจากผู้ชมได้ดังสุดๆ

ดังที่สุดที่เคยได้ยินมาทั้งวันเลยก็ว่าได้

ผมไม่คิดว่าเพลงที่ผมชอบคนอื่นๆที่อยู่ที่นี่จะชอบมากเหมือนผม

มากกว่า "WONDER WALL"

มากกว่า "DONT LOOK BACK IN ANGER"

ทุกคนร้องได้ เสียงดังกังวาลก้อง

ผมถ่ายวีดีโอเก็บบรรยากาสไว้เรียบร้อย

ประทับใจเพลงนี้สุดๆ (อย่างที่บอก คนมีบุญ วงดนตรีย่อมเอาใจ)

แล้วโอเอซิสก้เล่นต่อไปเรื่อยๆ

จังหวะหนึ่ง ก็มีกลุ่มไทยเถื่อนกลุ่มหนึ่ง บุกเข้าทลายลูกกรงใกล้ๆผม จนมันเปิดออก ก็มีคนวิ่งข้ามฝั่งไปได้หลายคน แตคนหลังๆไม่ยอมวิ่งกรู ดันหยุด คนที่อยู่หลังกว่านั้นก็ไปไม่ได้ ยามก็ถือกระบองยืดแบบสปริงวิ่งเข้ามาทำหน้าโหดใส่ แล้วก้ปิดลูกกระดังเดิมแล้วยืนคุมกลุ่มไทยเถิ่อนที่เหลือ

โอเอซิสเล่นไปเรื่อยๆ

ไทยเถื่อนรอจังหวะยามเผลอ ปฏิบัติภารกิจปลดแอก ปลดปล่อยพวกเราที่ถูกขังอยู่ในคอกอีกครั้ง

คราวนี้สำเร็ว ทุกคนพร้อมใจกันวิ่งกรูเข้าไป คนเยอะขนาดนี้ ยามก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่บอกว่าให้ระวังโดนเหล็กเกี่ยวและบาด

ผมก็วิ่งไปกะเขาเหมือนกัน วิ่งตามฝรั่งหน้าตาดี2นางไป

กะจะไปแด๊นซ์กับพวกเธอต่อ

แต่เธอดันทำของตกหายเธอจึงวิ่งกลับแล้วหายไป

แล้วเพลงสุดท้ายก็จบลง โอเอซิสก็จากไป

เออ แล้วจะแหกคอกทำไมตอนเพลงสุดท้ายกำลังจะจบเนี่ย

เหนียกนะเนี่ย

แล้วงานเลี้ยงก้เลิกรา

ทุกคนก็ทยอยกันกลับบ้าน

ผมก็ไปซื้อแมคฟรายและน้ำมาเดินกิน

แล้วก็ออกไปเจอรถตู้2คนสุดท้ายไปอนุเสาวรียื

โอว กำลังคิดอยู่พอดีว่ากลับังไง ก็เลยไม่ต้องคิดกันต่อไป (คนมีบุญย่อมมีรถมาคอยรับ)

แล้วผมก็กลับถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ

100 ร็อค มี2วัน ทำไมผมถึงเลือกมาวันแรก

เพราะวันแรกมี

ฟลัว - ผมชอบอยู่ 3เพลง เล่นให้ 2

อีโบล่า - ก็ชอบเพลงนึง แล้วเขาก้เล่นเพลงที่ชอบให้ฟังด้วย

โมเดินด๊อก - ตำนานอยุ่แล้ว เล่นเพลงอะไรก็ดูหมดนั่นแหละ

ดิ๊วส์ - ไม่รู้จัก ไม่ค่อยสนใจ

เอียน บราว - นี่ก็ไม่รู้จัก แต่พอฟังแล้วก็โอเค

ฟรานซเฟอดินาน - อันนี้ชอบ

โอเอซิส - อันนี้ชอบมาก น่าเสียดายที่ไม่ได้เล่นเพลงในปี97 อย่าง "STAND BY ME" (มันลืมไปได้ไงวะ ซิงเกิ้ลนี้โคตรดัง)

อา.....เป็นประสบการณ์ที่ดีจัง

.............................................

ป.ล. พรุ่งนี้ถ้าว่างจะอัพรูปและเพลง