HEAVENMAYNOTLETMEDIE

บ่ายคล้อยๆ.....
วันนี้อาจจะเป็นวันที่แสนจะเงียบเหงาสำหรับใครบางคน
แต่สำหรับชายหนุ่มคนนี้
ไม่ค่อยจะเหงาจิตเหงาใจซักเท่าไหร่นัก
เพราะดูเหมือนเขาจะเป็นคนปล่อยวางได้ซักพัก

สำหรับวันนี้ ไม่มีเสียงโทรศัพท์อันหวานชื่นโทรมาปลุกแต่อย่างใด
จะว่าไปแล้วก็ดูเหมือนว่าเมื่อคืนนี้ชายหนุ่มจะได้คุยกับหญิงสาวอย่างเต็มอิ่ม
เพราะใช้เวลาคุยไปค่อนข้างมาก
แต่เนื้อหาที่คุยกันไม่ค่อยน่าอภิรมย์นัก(อภิรมย์นี่แปลว่าน่าชื่นใจใช่รึเปล่า)

เนื้อหาที่คุยกันทางโทรศัพเมื่อคืนนี้ก็คงจะเป็นเรื่องของเมื่อวาน
วันที่หญิงสาวคนที่ชายหนุ่มรักไปติวหนังสือ
ชายหนุ่มได้ลองไถ่ถามดูแล้วก็ได้ความราวๆนี้:
-เธอเห็นชายหนุ่มตอนนั่งกินใส้กรอก
-เธอเข้ามานั่งข้างๆในห้องคอมแต่ดันมีโทรศัพท์เข้ามา
-เธอตอบรับจะไปกินข้าวกับเสียงในโทรศัพท์เมื่อชายหนุ่มเดินไป
-คนที่หญิงสาวไปกินข้าวเย็นด้วยไม่ได้ไปส่งหญิงสาวถึงบ้านเหมือนกับที่ชายหนุ่มทำประจำ
ที่เหลือๆก็เป็นเรื่องทุ่มเถียงกันธรรมดา
ทะเลาะกันธรรมดา
"เธอไม่สนใจชั้น"
"ชั้นผิดเหรอ"
"เธอไม่ผิดหรอก ชั้นผิดเอง เธอไม่ได้นัดชั้นนี่!"
ก็คงจะเป็นราวๆนั้น ก็ว่ากันไปตามประสาคนคุยกัน

วันนี้ชายหนุ่มก็มานั่งเล่นMSNที่ใครๆที่เล่นอินเตอเนทเป็นก็คงต้องรู้จัก
เป็นโปรแกรมที่เอาใว้คุยกับคนที่รู้จักในขณะที่คนนั้นออนลายได้
การได้คุยเรื่องเก่าๆกับเพื่อนเก่าๆบางวครั้งก็ทำให้คนเรารู้สึกดีได้บ้าง
อาจจะไม่กับทุกคนแต่อย่างน้อย หนุ่มน้อยของเราก็รู้สึกดี

และแล้วเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมา
มีไม่กี่คนหรอกที่จะโทรหาชายหนุ่ม
หญิงสาวโทรมาหาชายหนุ่ม บ่นเรื่องออกมาซื้อของกับครอบครัวเล็กน้อย แล้วก็วางหูไป
ก็โอเค ไม่ทะเลาะอะไรกันก็ดีแล้ว ชายหนุ่มคิด
ชายหนุ่มก้มหน้าก้มตาเล่นเนทกันต่อไปเพื่อรอเวลาให้ถึง5โมงเย็น
จะได้อาบน้ำแต่งตัว แล้วออกเดินทางไปยังสมาคมฝรั่งเศษ ซึ่งคงจะถึงได้ภายในเวลาไม่เกิน1ทุ่มตรง

ระหว่างที่ชายหนุ่มหาข้อมูลเกี่ยวกับสถานที่ที่ยังไม่เคยไปมาก่อนนั้น
ก็มีโทรศัพท์เข้ามาอีกครั้ง
ไม่ว่าจะมีโทรศัพท์เข้ามากี่ครั้ง
ไม่ว่าครั้งไหนๆก็ตามชายหนุ่มมักจะคิดว่าหญิงสาวคนที่ตนรักโทรเข้ามาเสมอ
ครั้งนี้ก็เป็นอีกครั้งที่เขาเดาถูก
"อยู่ไหนเหรอ"
"อยู่บ้านหนะ อยู่ไหนรึ"
"อยู่สยาม"
"เห?...ยังไม่กลับบ้านอีกรึ?"
"........"
"เป็นอะไรรึเปล่า"
"ไม่มีอะไรหรอก..........................................................................แค่ถูกทิ้ง"
"เห?....ใครกันกล้าทิ้งเธอ ที่รัก"
"เปล่าหรอก ไม่มีอะไร"
"ไม่เป็นไรที่รัก มีอะไรเล่าให้กันฟังได้นา"
"ไม่มีอะไรจริงๆ" แต่น้ำเสียงสั่นเครือเหมือนจะร้องไห้
"อยู่ตรงไหนน่ะ เดี๋ยวชั้นรีบไปหาเธอเดี๋ยวนี้เลย"
"ม่เป็นไรหรอก ไม่ต้องมาก็ได้"
"ไม่เอาน่า เดี๋ยวไปหา แป๊บเดียวเอง"
"ไม่เอา ไม่ต้องมา"
"น่า นะคับ คนดีที่หนึ่งเลย"
"ไม่เอา"
"นะนะนะ นะกั๊บ"
"ไม่"
".............................................................................................................."
".............................................................................................................."
".............................โอเค ก็ได้ ไม่ไปก็ได้ครับ ^-^" ชายหนุ่มยิ้มอย่างใจเย็น
"จะไม่มาแล้วเหรอ?"
"ไปจ๊ะไป"
"ไม่ต้องมาหรอก เดี๋ยวไปเจอกันที่นู่นเลยก็ได้"
"อ๋อไม่เป็นไร ยังไงเราก็จะออกไปข้างนอกอยู่แล้ว ว่าจะไปหาหนังสือ่านเล่นก่อนไปหนะ"
"ตามใจเธอ"
"แล้วเจอกันนะจ๊ะ"

ขณะนั้นเป็นเวลา 15นาฬิกา45นาที0วินาที(มั้ง)
ชายหนุ่มหยุดการกระทำทุกอย่างมุ่งหน้าไปอาบน้ำทันที
แล้วรีบเดินทางไปหาหญิงสาวข้าวปลาไม่ต้องกิน
ชายหนุ่มไปถึงหญิงสาวได้ในเวลา1ชั่วโมงที่ร้านหนุ่มแห่งหนึ่งใจกลางสยาม
ชายหนุ่มได้สัญญากับหญิงสาวในโทรศัพท์เอาไว้ว่าจะไม่กวนใจ แค่ไปอยู่ด้วยเฉยๆ
ชายหนุ่มเองไม่รู้หรอกว่าเกิดอะไรขึ้นกับหญิงสาว และไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วต้องการกันหรือไม่
การมาอยู่ด้วยของชายหนุ่มมีจุดประสงค์เดียวคือ เผื่อว่าเธอจะต้องการเขา
หญิงสาวนอนก้มหน้าอยู่กับโต๊ะในร้านนม
ชายหนุ่มปลุก
และแล้วทั้ง2คนก็ได้นั่งด้วยกันอย่างเงียบๆ
ท่ามกลางผู้คนมากมายในร้านอันวุ่นวาย

ซักพักก็มีเสียงโทรศัพท์เข้ามา
เป็นโทรศัพท์ของเธอ
ชายหนุ่มฟังไม่ได้ศัพท์ว่าคุยอะไรกัน
ถึงแม้จะรู้ว่าเสียมารยาทที่แอบฟังชาวบ้าน
แต่ความอยากรู้อยากเห็นก็ทำให้คนเราแหกกฎบางอย่าง
แม้ว่ากฎนั้นจะเป็นมารยาททางสังคมที่ควร(หรือไม่ควร)ทำก็ตาม
สิ่งที่ชายหนุ่มได้ยินก็คือ "ก็มาสิ ขำขำ"
ชายหนุ่มไม่รู้หรอกว่าใครจะมา
แต่ยังไงก็รู้สึกไม่ดีแล้ว
ที่เธอจะให้ใครมาอีกคน แต่ถามว่ามันผืดหรือไม่สมควรที่จะทำหรือ
มันก็ไม่ผิด
แต่ว่า.......ชายหนุ่มก็ยังรู้สึกแย่
หรือว่านี่จะเรียกว่า "งี่เง่า!"

ถ้าคุณผู้อ่านเองเจอสถานการอย่างชายหนุ่มเองจะรู้สึกอย่างไร
ถ้าหากท่านผู้อ่านมีคนที่ท่านรัก แต่เค้าไม่รักท่านหรือเห็นท่านเป็นแค่เพื่อน
เค้าโทรมาบอกว่าเค้าโดนทิ้ง แล้วท่านจะไปหาไหม
แล้วท่านจะรู้สึกอย่างไรหากเขาหรือเธอคนนั้นบอกท่านว่าอย่ามา ไม่ต้องมา
แต่บอกกับอีกคนที่โทรมาหาตอนที่ท่านนั่งอยู่ด้วยว่า "มาสิ ขำขำ"

ไม่ต้องส่งSMSมาแต่อย่างใด เพียงแค่อยากให้ท่านคิดตามก็เท่านั้นเอง

แต่ชายหนุ่มเองก้ไม่ได้ไปไหน
ได้แต่นั่งข้างๆหญิงสาวเงียบๆ
ไม่กล้าที่จะชวนคุยให้มากความนักเพราะเกรงว่าจะก่อให้เกิดความหงุดหงิดรำคาญใจ
แล้วหยิงสาวก็หันมาบอกว่า "เดี๋ยวมุ้ยจะมา"
อ่อ นึกว่าอู๊ดจะมาซะอีก ชายหนุ่มคิด
แต่ก็คงไม่แตกต่างกันมากนักระหว่างอู๊ด กับ มุ้ย
อู๊ดคือแฟนเก่าที่จากหญิงสาวไปแล้วกลับมาใหม่
มุ้ยเองก็เช้นกันที่แยกทางกันไปกับหญิงสาว แล้วไปมีคนใหม่แล้วก้เลิกกัน แล้วก็กลับมาหาหญิงสาว

ชายหนุ่มก็ไม่ได้รู้สึกดีขึ้นมาเมื่อรู้ว่าใครจะมา
หญิงสาวขอร้องให้ชายหนุ่มพับลเสื้อที่เพิ่งซื้อมาให้หน่อย
ชายหนุ่มทำให้แต่โดยดี
หญิงสาวรูดซิปปิดกระเป๋าไม่ได้
ชายหนุ่มทำให้แต่โดยดี
หญิงสาวชวนชายหนุ่มไปซื้อของ
ชายหนุ่มเดินตามไปและช่วยถือของให้แต่โดยดี
หญิงสาวรับโทรศัพแล้วบอกให้ตามมา
ชายหนุ่มเดินตามแต่โดยดี
เข้าในศูนย์หนังสือแห่งหนึ่งแล้วก็เดินกลับออกมา
เจอกับมุ้ย
ชายหนุ่มเดินตามหญิงสาวออกมา ทักทายมุ้ย
แล้วหญิงสาวถามชายหนุ่มว่า กินข้าวด้วยกันรึเปล่า
ชายหนึ่มยิ้มเล็กๆ ส่ายหัวแล้วบอกหญิงสาวว่า ไปก่อนนะ
ขณะนั้นเป็นเวลา18นาฬิกา0นาที0วินาที(มั้ง)