I WANT TO TELL YOU

posted on 07 Nov 2011 21:22 by poonpoon in FICTION
วันที่ผ่านมาฉันมีความสุขมาก
ดีใจที่ได้คุยกับเธออีกครั้งหนึ่ง
ฉันไม่ได้เห็นหน้าเธอจริง(ที่ไม่ได้ดูในรูป)มานานแค่ไหนแล้ว
ถ้าไม่ได้ไปแสดงความยินดีกับเธอในวันรับปริญญา
ฉันคงไม่ได้เจอหน้าเธอมาประมาณ1600-1700วัน
เราคุยกันออกรสชาติ
ฉันไม่กล้าที่จะมองเข้าไปในดวงตาของเธอเท่าไหร่
แต่สุดท้ายฉันก็มองเพราะไม่อาจห้ามความรู้สึกไว้ได้
เธอแก่ตัวลงไป แต่ก็ยังคงเป็นคนเดิมที่ฉันเคยรู้จัก ความน่ารัก ความเป็นเธอยังคงเหมือนเดิม
ผิวของเธอยังคงขาวสะอาด และแลดูซีดอย่างที่ฉันเคยชอบ
แก้มของเธอยังคงน่าจับอยู่เสมอ(แต่ฉันไม่เคยได้จับสักที)
ผมของเธอยาวกว่าที่เคยจำได้มากนัก
ตัวของเธออุ่น และนุ่ม
เธอยังดูอ่อนแอเหมือนเคย
ฉันชอบเธอมาก ชอบมานานแสนนาน
น่าจะครบ10ปีแล้วหละ
ฉันจำไม่ได้เลยว่าใบหน้าของเธอตอนที่ฉันเห็นครั้งแรกนั้นเป็นอย่างไร
ฉันไม่รู้จะไปหารูปของเธอตอนนั้นได้มาจากไหน
ช่วงเวลาหนึ่งฉันหลงรักเธอหัวปักหัวปำ
ช่วงเวลาหนึ่งฉันจมดิ่งสู่ความมืดมิดเพียงเพราะผิดหวังจากเธอ
ช่วงเวลาหนึ่งฉันขอโทษเธอ
ช่วงเวลาหนึ่งฉันขอบคุณเธอในใจ เธอทำให้ฉันเป็นผู้ใหญ่ ทำให้ฉันยืนหยัดด้วยตัวเอง
ทำให้ฉันตื่นจากความฝัน ทำให้ฉันเผชิญความจริงอันโหดร้าย
ทำให้ฉันทำใจยอมรับชีวิตได้
ฉันอยู่กับเธอได้แค่เป็นช่วงๆ เป็นพักๆ
เพราะฉันชอบเธอมาก
แต่ฉันไม่รอ และไม่อยากผิดหวังจากเธออีก
ฉันไปกับใครหลายคนที่ฉันคิดว่าเขารักฉัน
อาจจบลงด้วยดี หรือเลวร้าย
ทุกครั้งที่ฉันไม่มีใคร ฉันกลับไปหาเธอเสมอ
เพราะฉันชอบเธอ
นี่ก็คงเป็นอีกครั้ง ที่กลับไปหาเธออีก
เป็นช่วงเวลาที่ยาวนานที่สุด เพราะมันกินเวลาร่วม4ปี
ฉันคิดว่าเธอคงมีคนรักไปแล้ว
แต่เธอกลับยังไม่มี
ฉันประหลาดใจเหลือเกินว่าเพราะอะไร
หรืออาจะเป็นเพราะว่าเธออยู่ใต้เงาการดูแลของพี่สาวมาตลอดไม่มีเวลาที่จะได้เป็นตัวของตัวเอง
หรืออาจเป็นเพราะว่าเธอยังเลือกที่จะอยู่กับสิ่งที่เธอฝัน ที่เธอหวัง
เธอไม่ใช่คนสวย แต่เธอเป็นคนน่ารักมากคนหนึ่ง
ก่อนหน้านี้ฉันอยากให้เธอมีคนรักที่ดีอย่างที่เธอฝัน
แต่ตอนนี้ฉันไม่อยากให้เธอมี เพราะฉันอยากให้เป็นฉัน
ฉันอยากจะบอกกับเธอว่าเป็นฉันได้ไหม
แต่ก็กลัวว่ามันจะผิดหวัง และกลัวว่าเธอจะรู้สึกแปลกไปในทางที่อึดอัด
ใจจริงฉันก็ไม่ได้ตั้งใจจะกลับไปพบกับเธอหรอก
แต่มันบังเอิญจริงๆ
ในวันที่ฉันจมกับความเศร้า
กลับปรากฏข้อความของเธอเข้ามาในชีวิตของฉัน
เธอบอกว่า "ว่างเปล่า"
ฉันกลัดกลุ้มคิดอยู่ราว48ชั่วโมงจึงตัดสินใจติดต่อไปหาเธอเพื่อถามสารทุกข์สุขดิบ
และไม่อาจหักห้ามใจตัวเองได้
ฉันไม่อยากให้เธอเป็นเพียงแค่อะไรซักอย่าง
เป็นแค่หลุมหลบภัยจากความเศร้าชั่วคราว
ฉันเป็นโรคที่ไม่ชอบอยู่คนเดียว
ฉันชอบอยู่กับผู้หญิง
ฉันขาดผู้หญิงไม่ได้
เมื่อฉันคบใครฉันคบจริงจัง ฉันจะไปให้สุดทาง
แต่เมื่อหมดหนทางแล้วคือจบ พร้อมเริ่มต้นใหม่ได้ทันที
ตอนนี้ฉันพร้อมเริ่มต้นใหม่กับใครซักคน
ซึ่งอยากให้เป็นเธอ
ถ้ามีเธอฉันคงมีความสุข
และถ้าเธอมีฉัน เธอก็อาจจะมีความสุข
ฉันอาจเป็นคนที่เติมช่องว่างที่เว้าแหว่งของเวลายามที่เธอต้องการ
เธอจะไม่โดดเดี่ยวในยามที่เธอไม่ต้องการถ้าเธอมีฉัน
ฉันจะทำให้ดีที่สุด มากกว่าที่เคยเป็น (ที่เป็นอยู่ก็ดีสุดๆอยู่แล้ว)
เธออาจไม่อยากรีบร้อน
ฉันเองก็ไม่ได้รีบร้อน
แต่ฉันไม่รอ
ถ้ามีใครซักคนเข้ามาฉันก็คงต้องไป
แต่ครั้งนี้ฉันจะบอกกับเธอ
ว่าฉันต้องการที่จะมีชีวิตอยู่กับเธอ
ถ้าเธออยากมีชีวิตอยู่กับฉัน
ฉันจะมีชีวิตอยู่เพียงเพื่อเธอเท่านั้น
จนกว่าเวลาจะหมดลง
จนกว่าความรักของเธอที่จะมีให้ฉันมันจะหมดอายุ

Comment

Comment:

Tweet

เดี๋ยวไป chunking express มาดูอีกรอบsad smile

#2 By blackholesun on 2011-11-11 16:00

เยดเข้ สวดยอดมาก เพื่อน
ปล. หวังว่ามึงคงไม่ต้องแดกสัปปะรดกระป๋องจนหมดนะsad smile

#1 By Bb on 2011-11-11 11:13