ผมเป็นคนตอแหลครับ
posted on 10 Mar 2008 20:54 by poonpoon in MYSTORYต่อจากตอนที่แล้ว
........................................
หนังเรื่อง kingdom บอกกับผมว่า ถ้าเรามีอารมณ์โกรธ กว่าจะระงับอารมณ์และมีสมาธิได้ ใช้เวลาร่วม 36 ชั่วโมง จากวันจันทร์ จนถึง วันพฤหัสบดี ก็เกินแล้ว ผมตั้งใจว่าผมจะมาเก็บเอนทรี่ที่แล้วไว้เป็นแค่ draft
แต่ทว่า....
วันนี้ไปคุยงานกับอาจาร ย อีกแล้ว
เข้าไปก็คุยงานปกติ แล้วลงท้ายด้วย แบบเดิม
พูดซ้ำเดิมส่วนนึง ว่า กูเนี่ย ไม่ทำอะไรเลย เวลาว่างเอาไปทำอะไร อย่างนี้ไม่ไหวนะ
ถามอีกว่า อย่างี้ยังจะอยากเรียนมั้ยเนี่ย ปริญญาโท
ปากตอบว่า อยากครับผม พร้อมทั้งยิ้มๆ
ใจบอก คูวัย ไม่อยากแล้ว ยิ่งอยู่แลปมึงยิ่งไม่อยากสุดๆ กูอยากลาออก ไอ้สัด
กูขยันทำงานสุดๆ กูทำงานส่งอย่างรวดเร็วเท่าที่จะเร็วได้ ทำเสร็จบอก รายงาน ถาม ตามงาน
แต่ทำไมกูโดนด่าว่าไม่ทำงานวะ กูงง (ไอ้หมักจะรู้ไหมนะ)
หรือว่ามันยังน้อยไป กับการมาทำแลป9โมงกลับทุ่มนึงทุกวันจันถึงศุกและวันเสาร์อาทิตย์บ้างนิดหน่อย
กูว่ากูคงยังไม่พอจริงๆแลหะ
มันต้องวันละ12ชั่วโมง 7วันติด ถึงจะพอ
ส้นตีนเถอะ กูไม่เอา!
อาจาร ย ดูโครงร่างวิทยานิพน บอกว่า อ่านเขียนคุณใช้ได้ ให้ไปแก้เองแล้วกัน
ไอ้เหี้ย แกรมม่ากูโง่จะตายโหงตายห่า ช่วย ขีดมาว่ามันผิดตรงไหนบ้างได้ไหมวะ ไม่งั้นจะเอามาให้ตรวจทำเหี้ยอะไรหละ
ผมถามว่า เออ สอบโครร่างเนี่ย มันจะสอบยังไงครับ เค้าจะถามแนวๆไหนเหรอครับ
อาจารตอบว่า เธอมาถามได้ไง เธอก็ต้องรู้สิว่าเค้าจะถามอะไร งานเธอเอง เธอต้องรู้ ไม่ใช่มาถามว่าเค้าจะถามอะไร อย่างงี้ไม่ไหวนะ
ไอ้เหี้ย ดูมันทำ กูปรึกษา กูสงสัย กูไม่เคยสอบ อยากรู้ว่าเราต้องเตรียมตัวยังไง ต้องทำอะไรบ้าง ต้องเตรียมตัวแบบไหน ดูมันตอบ แบบว่า กูต้องเก่ง ต้องรู้ทุกอย่าง
มันก็ใช่
แต่ว่า มันโปรเจคมึงไง ไอ้สัด แล้วกูจะรู้มั้ยว่าอะไรทำยังไงบ้าง
รายงานแลปคนที่เคยทำมึงก็ทำหาย เหลืออยู่หน้าเดียวช่วยอะไรกูได้วะ
รายละเอียดมึงก็ไม่ให้มีแต่คร่าวๆ ภาพหลักๆใหญ่ๆ มึงพูดกูเข้าใจ รายละเอียดมึงไม่ให้เลย กั๊กตลอด แล้วจะให้กูไปหาเปเป้อส้นตีนอะไรมาอ่าน กูต่อไม่ติดหวะ ไม่ใช่ไม่หา หาแล้วแต่ไม่ค่อยมีงานที่เกี่ยวข้อง แต่ไม่รู้จะหาเหี้ยอะไรเลย
กูตัน กูเขียนได้แคนั้นแหละ แล้วกูก็จะสอบวันที่ 25 ด้วย
กูมาขอคำปรึกษา มึงก็ด่ากู คูวัยจริงๆ
กูผิดเองแหละที่เกิดมาโง่ อ่อน
งานแม่งไม่มีเหี้ยอะไรเลย ไม่ได้ยากเย็นเข็ญใจ แต่ทำไมกูไม่เห็นมีคนทำมาก่อนเลยวะ งงชิบหาย
แต่ก็ดี กูจะได้มีวิทยานิพนธ์ อาจจะนะ เพราะกูอาจจะลาออกเสียก่อนก็เป็นได้
อาจารภาษาเหี้ยอะไรวะ ไม่เคยให้กำลังใจ เอาแต่ด่า ตัดทอนกำลังทุกครั้งที่เจอหน้า
กูคิดถูกแล้วที่ไม่นับถือมึง
อาจารที่ไล่กูออกยังน่านัถือซะกว่า ทำดีเค้าก็ว่าดี ทำไม่ดีเค้าก็ว่าไม่ดี ไมพอใจก็บอกกัน
ไม่ใช่กูทำเหี้ยอะไร แม่งก็ไม่ดีทุกอย่าง อย่างที่เป็นอยู่นี้
อาจารบอกว่า เท่าที่ดู กูทำแลปมาได้ไม่ดี แม้จะมีพื้นฐานก็ตาม(เคยทำแลปมาก่อนจากแลปอื่น) ดูจากที่กูใช้ชุดคิท
คูวัย มึงบอกให้กูขยัน มึงบอกให้กูทำงาน แต่ไม่มีใครสอนกู
กูต้องไปถามเด็กรุ่นน้องว่าไอ้นู่นไอ้นี่อยู่ที่ไหน ไอ้นั่นไอ้นี่ทำไง พร้อมอ่านคู่มือทำด้วยตัวเอง กูทำ2ครั้ง ครั้งแรกเน่า ครั้งที่สองดีมึงน่าจะดีใจนะ เสือกมาด่ากูอีก บอกไม่ทำงาน ไม่ขยันขวนขวายหาความรู้
กูถามจริงเถอะ คนเข้ามาทำแลปใหม่ๆเท่ากูเนี่ย ทำได้เท่ากูไหม ไอ้สัด อยากจะรู้นัก
กูไม่อยากท้าให้มึงมาแข่งทำแลปกับกูหรอก เดี๋ยวกูจะเรียนไม่จบเปล่าๆ ไอ้สัด
บอกกูทำแลปไม่ดี แลปไม่ต้องรีบทำก็ได้ อ้าวไหนบอกให้กูขยันไง กูก็ทำได้เสือกไม่ให้ทำ ไม่ไว้ใจกูขึ้นมาอีก มึงเอาไงวะ จะเอายังไงกับกูเนี่ย จะเอาไง ไอ้สัด
รองหัวหน้าภาคเคยบอกแล้วว่าอาจารคนนี้ดูแลลูกศิษย์ไม่ค่อยดี
เคยมีลูกศิษย์ ปริญญาโทแค่2คน คือผม กับพี่ที่แลป
กูเริ่มเข้าใจแล้ว
ที่มาอยู่แลปนี้ไม่ได้เลือกมา เพราะอาจารรองหัวหน้าโยนไป เพราะเค้าบอกจะรับ
ไอ้เรามันก็อยากแก้ตัว อยากขยันอยากเรียนจบ เราก็ไม่เกี่ยงแลปทั้งนั้น ไม่เกี่ยงเรื่อง
แต่ไม่คิดเลยว่าจะจเอคนแบบนี้
รับกูแล้วทำอย่างนี้ ให้กูลาออกตั้งแต่โดนไล่ออกจากแลปเก่าดีกว่า คูวัย
คุยเสร็จ ออกมาจากห้อง กูคิดแล้ว
กูอาจจะต้องลาออกตามกรณีเหล่านี้
1 สอบโครงร่างไม่ผ่าน กูว่ากูลาออกเลยก็แล้วกัน ด้วยเวลาที่มีจำกัด แล้วให้กูทำงานไปด้วย เตรียมสอบไปด้วย ฟังคำด่าจากมึงไปด้วย คงได้แค่นี้ เสียเวลาไป 2ปี (จริงๆแล้วก็แค่ปีเดียว เพราะปีแรกนั้นได้ความรู้อัดแน่นมากๆ) ก็ยังโอเค ชีวิตเริ่มต้นใหม่ตอนนี้ยังไม่สาย(อยากไปแม่สาย)
2 ทำแลปปีเดียว ไม่จบ กูก็ออก เพราะ กูดูแล้วไม่น่ามีปัญหาอะไร ปีเดียวยังไงก็ปิดแลปได้ ถ้าไม่มีปัญหาเรื่องอาจารกวนส้นตีน
3 กูสุดทน กูจะพยายามอดทนตอแหลเข้าไว้ อาจารพูดเองว่า อยากให้คนอื่นช่วยก็ต้องรู้ว่าต้องทำอะไรเค้าถึงจะช่วย
ตอแหลไง ปะจบสอพลอไปเรื่อย น่าจะเป็นหนทางเอาตัวรอดในที่สวะแบบนี้
ทำไมกูต้องมาคุ้ยเขี่ยหาใบปริญญาโทที่ไร้ค่าในที่โสมมแบบนี้วะ กูไม่ค่อยเข้าใจตัวเองเลย กูนี่โง่นะเนี่ย
ถ้าสอบโครงร่างผ่าน คงจะต้องขอความช่วยเหลือจากคนอื่น ปรึกษาอาจารคงไม่ไหว มันคงจะจ้องเอาแต่กวนส้นตีนกูท่าเดียว
คนที่คาดหวังว่าเค้าน่าจะให้คำปรึกษาได้ ก็คงจะมี พี่ศัก เพื่อนต้น และน้องหนึ่ง
พี่ศัก ถือว่า เป็นอาจารย์ที่ดีที่สุดคนหนึ่งของผม เป็นอาจารที่สอนโมเลกุล่า โคลนนิ่งให้ผม ทั้งทฤษฎี และ ปฏิบัติ ผมรู้เยอะขนาดนี้เพราะพี่เค้า
เค้าเป็นบุคคลต้นแบบที่ผมประทับใจ ปลาบปลื้ม ภูมิใจที่ได้เป็นศิษย์และทำงานร่วมกับเค้า
ที่ผมเรียนต่อ ปริญญาโท ก็เพราะว่าผมอยากเก่งแบบเค้า เพื่อนต้นกับน้องหนึ่ง ก็คงจะเช่นกัน เพราะสองคนนั้นไปเรียนที่เดียวกับที่พี่ศักจบปริญญาเอกมา
แต่ผมก็ทำไม่ได้ เพราะ เค้าเก่งมากเกินไป ไม่สิ ผมมันโง่ มันอ่อนตะหาก
บางทีคนเราเกิดมาต่างกัน เราควรรู้ว่าเราทำอะไรได้บ้าง ทำอะไรไม่ได้บ้าง และ ควรจะทำอะไร
ผมก็ปลอบใจตัวเองไปเรื่อย
บางทีความเป็นจริงผมอาจเป็นแค่คนขี้เกียจไม่เอาไหน ได้แต่โทษสิ่งอื่นๆว่าไม่ดี ก็เป็นได้
ผมก็ได้แต่พยายามทำใจให้สงบอยู่เสมอ
พยายาม
พยายาม
................................................
วันนี้ได้ไปคุยโครงร่างกับรองหัวหน้าภาค อาจารเค้าแนะนำการเขียนโครงร่างได้ดีมาก แม้อาจารย์เค้าไม่ได้เชี่ยวชาญด้านไวรัสเลย แต่เค้าก็ยังช่วยได้ และช่วยอย่างเต็มที่ ทำให้ผมเข้าใจอะไรได้มาก และรู้ว่าต้องแก้ไขยังไง พร้อมทั้งยังให้กำลังใจผมเสมอ
คนอย่างนี้แหละ ที่เราสามารถเรียกได้ว่าอาจารย์หละ
ทำให้มีพลังและกำลังใจที่จะต่อสู้มากขึ้น
..................................................
คนเรามาเกิดมา ก็แค่อยากมีชีวิตที่มีความสุข ได้ทำในสิ่งที่อยากทำ และเต็มใจที่จะทำ
แค่นั้นก็น่าจะพอใช่ไหม มันคืออิสระของชีวิตใช่ไหม?
..................................................
She would never say where she came from
Yesterday don't matter if it's gone
While the sun is bright
Or in the darkest night
No one knows
She comes and goes
Goodbye, Ruby Tuesday
Who could hang a name on you?
When you change with every new day
Still I'm gonna miss you...
Don't question why she needs to be so free
She'll tell you it's the only way to be
She just can't be chained
To a life where nothing's gained
And nothing's lost
At such a cost
Goodbye, Ruby Tuesday
Who could hang a name on you?
When you change with every new day
Still I'm gonna miss you...
There's no time to lose, I heard her say
Catch your dreams before they slip away
Dying all the time
Lose your dreams
And you may lose your mind.
Ain't life unkind?
Goodbye, Ruby Tuesday
Who could hang a name on you?
When you change with every new day
Still I'm gonna miss you...
Goodbye, Ruby Tuesday
Who could hang a name on you?
When you change with every new day
Still I'm gonna miss you...
edit @ 10 Mar 2008 21:00:23 by blackholesun

#1 By Bb : Everybody gotta learn sometimes on 2008-03-10 21:05