HEAVENMAYNOTLETMEDIE

วันนี้ผมตื่นเช้ามาอย่างรีบร้อน

ง่วงก็ง่วง อยากนอนต่อ

แต่ทว่าผมต้องออกไปหาเพื่อน

(สมมติว่าชื่อนางสาว นอ)

ผมจึงรีบแหกขี้ตาตื่นแต่เช้า แต่ไม่เช้ามากจนเกินไปนัก

รีบเก็บข้าวของออกไปข้างนอก

เมื่อผมไปถึงมหาลัย ผมก็โทรหา สาว นอ ทันที

สาว บอกว่า ยังไม่ออกมาเลย

.................................

ตูไม่น่ารีบเล้ย

ผมนำหนังสือ1เล่มใหญ่ กับดีวีดี1ชุดมาให้เธอ

และเธอก็จะมาธุระแถวนี้

ผมไปถึงมหาลัยตอน10โมง(หรือ11โมงก็ไม่รู้)

แต่กว่าจะเจอเธอก็ตอนบ่ายๆ

ตกเย็นผมก็อ้อนให้เธอเลี้ยงข้าวผมอย่างหน้าด้านๆ

แล้วเธอก้หลงเชื่อคารม หรือไม่ก็รำคาญเต็มทนกับเพื่อนอย่างผม

เธอตกลงว่าจะเลี้ยงข้าว ผมกับเธอก็เลยเดินทางไปกินข้าวกันที่อนุเสาวรีย์

ระหว่างทาง เธอได้สังเกตว่าเธอสวนกับเพื่อนคนหนึ่ง (สมมติว่าชื่อ นางสาว เกด)

พวกเราก็เลยรวมตัวกันแล้วไปกินที่ร้าน "ปาเต๊ะ" สาขาอนุเสาวรีย์

ระหว่างนั่งกินข้าวฟรี

เกดก็เล่าให้ฟังว่าเธอไปดูดวงมา

แม่นมากจนน่ากลัวนู่นนี่มากมาย

ผมก็ฟังและคอยขัดคอตลอดเพื่อความเจริญอาหาร

เกดบอกว่า เธอจะไปเซนทรัลลาดพร้าว เพราะมีการฉายหนังรอบสื่อมวลชน เรื่อง 007 คาสิโนรอแยล

เธอมีตั๋วทั้งหมด สำหรับ4ที่ แต่ว่าง1ที่เธอจึงชวน สาวนอไปดูด้วย

อย่างไรก็ตามมันก็เป็นทางผ่านบ้านผมอยู่แล้ว ผมจึงเดินทางไปด้วย ตั้งใจว่าจะไปแวะซื้อหนังเรื่องหนึ่งที่เพิ่งออกเป็นดีวีดี

เมื่อไปถึง ผมก็ได้เจอกับ เพื่อนเธออีกคนนหนึ่ง (สมมติว่าชื่อ นางสาว ออ)

สาวออ เป็นสาวผมสั้นมาก ใส่แว่นตา และแต่งตัวได้อย่างมีสไตล์ หรือที่ชาวบ้านชอบเรียกว่าเด็กแนว (หลังๆผมก้ไม่ชอบคำว่าแนวแล้วเหมือนกัน)

เนื่องจากไม่ทราบอายุ จึงยกมือไหว้สวัสดีกันตามปกติ (ต่อให้รู้ก็ยกมือไหว้อยู่ดี)

ผมพาพวกเธอไปนั่งพักผ่อนชั้นใต้ดิน พอดีมีการงานเกมตู้พอดี เลยไปเล่นแก้เว็งเสียให้หนำใจ

จากนั้นผมก็อ้อนวอนสาวเกดให้หาบัตรเพิ่มให้หน่อยจะได้ไหม แบบว่าอยากดดูหนังฟรี ไหนๆก็กินข้าวฟรีมาแล้ว

เกดบอกว่าจะไปถามให้ แค่นี้ผมก้ดีใจแล้ว เพื่อนผมเป็นคนดีจริงๆ ปลื้ม แม้จะไม่ได้บัตรก็เถอะ

เมื่อขึ้นไปถึงชั้นโรงหนัง ก็พบว่ามีคนมามากมายก่ายกองเป็นภูเขาเลากาดูแออัดยัดเยียดร้อนอบอ้าวเป็นอย่างมาก

สาวเกดก็ไปถามหาบัตรให้ แต่ก็ไม่ได้ความคืบหน้า

ผมสังเกตตั้งแต่ขึ้นมาแล้วว่ามีตู้เบียร์ไฮเนเก้นมากมาย

ใช่แล้ว วันนี้เค้าแจกเบียร์ขวดเล็กฟรี ต่ตั๋ว1ใบสำหรับรอบสื่อมวลชน

ผมจึงขอตั๋วจากเพื่อน1ใบเพื่อไปเอาเบียร์มาซัด

ช่างชื่นใจ รื่นรมย์ ยูนใจยิ่งนัก

ตั๋วมีตั้ง4ใบ ถ้าหากผมไม่ได้เข้าไปดูก้คงจะซัดซัก4ขวด คงสำราญบานใจน่าดูชม

ใกล้เวลาหนังเข้าแล้ว เพื่อนอีกคนของเกดไม่มาสักที เธอโทรไปตาม

เธออารมณ์เสียใส่เพื่อนที่ไม่มา อาจจะกระทบกระทั่งกันเล็กน้อย

เธอบอกกับเพื่อนในโทรศัพว่า จะมาไม่มาทำไมไม่บอก และก็เอ่ยถึงว่ามีผมมาถ้าไม่มาจะได้ให้บัตรผม

อีกคนในโทรสับคงจะงอนเลยไม่มา

ผมเลยได้ดูหนังฟรีดังใจหวัง

แต่เพื่อนผมต้องผิดใจกับเพื่อน คิดไปคิดมาก้รู้สึกผิด แต่ผมก็มาแล้วนี่นา -*-

ก็เลยได้เข้าไปดูหนังกันกับเพื่อนๆ

007 ภาคนี้สนุกสนานยิ่งนัก

ผิดคาดว่าน่าจะไม่สนุก

แต่กลับสนุกมากมาย

ขณะดูไปใกล้จะจบ อยุ่ๆหนังมันก็ย้อนกลับมาตอนต้นๆเรื่อง

เกิดอะไรขึ้น

ฟิล์มมันคงเจ๊ง

ก็เลยมีเวลาให้ผมออกไปฉี่

แล้วกลับมาดูหนังต่อ

ตลอดเรื่อง ผมเคี้ยวข้าวโพดคั่วไปเรื่อยๆ ตั้งแต่ต้นจนจบ

เข้าโพดคั่ว3ถุง กินได้อย่างสะใจ แถมฟรีอีกตะหาก เค้าให้มาพร้อมบัตรซึ่งเพื่อนๆผมไม่กินกันเท่าใดนัก

นอกจ่กนี้ยังมีน้ำอัดลมให้อีกคนละขวด อิ่มหมีพลีมันกันเลยทีเดียว สำหรับผม

ออกมาก็ดึกอยู่ ต่างคนก็ต่างกลับบ้านกัลหอกันไป

เสียดายที่ผมไม่ได้นั่งรถไปส่งเพื่อนสาวของผมทั้งหลาย

ก้เป็นห่วงความปลอดภัยของพวกเธอเช่นกัน ก้เลยจดทะเบียนรถไว้ในมือถือตามปกติ

แต่ทุกคนก็ถึงบ้านอย่างปลอดภัย

วันนี้ดีจริงๆ

จะว่าสไปแล้วผมลืมอะไรไปอย่าง

ลืมซื้อดีวีดีนั่นเอง

....................................................

ผมพยายามจะวางเฉยต่อการเจอะเจอผู้คน โดยเฉพาะผู้หญิง

แต่ทว่า ผมก้ดันไปชอบเพื่อนของเพื่อนอีกซะนี่ -*-

ก้เลยมานั่งคิดถึงตัวเองว่าทำไมตัวผมนี่มันช่างเจ้าชู้ถึงเพียงนี้

ดีแล้วที่ยังไม่มีแฟน ไม่งั้นคงลำบาก

ก็ไม่ได้ชอบขอเป็นแฟน หรือตกหลุมรักแรกพบแต่อย่างใด

แต่รู้สึกว่าน่าสนใจ อยากรู้จักให้มากกว่านี้มากกว่า

เผื่อชีวิตจะมีอะไรดีๆมากขึ้น

แล้วสาว กอ หละ

ก็ไม่ใช่แฟนหนิ

แล้วไม่คิดจะรักสาว กอ บ้างหรือ

ก็คิด แต่ใจมันไม่รักมันก็เท่านั้น

อย่างที่ผมเคยคิดไว้ อนาคตมันไม่แน่นอน

คนเจ้าชู้อย่างผมก็หาคำแก้ต่างให้ตัวเองไปได้เรื่อยๆแหละ